To pierwsze w Polsce celebracje chwil, które pomimo swej niezwykłej ważności, mijają niezauważone. Albo z braku odpowiedniego wzoru świeckiej ceremonii albo z przyzwyczajenia do świętowania tylko tego, do czego od lat przywykliśmy.

A przecież każdy moment naszego życia wart jest celebracji. W zabieganiu, przyzwyczajeniu do tradycji zapominamy, by podkreślić to, na co tak długo pracowaliśmy, co się skończyło lub właśnie zaczyna. Skupiamy się na zabawie, wystawnym obiedzie, nie na esencji, czyli emocjach, zmianie, człowieku